1. Kendiliğinden olan. Herhangi bir dış zorlama olmadan, içten gelen, kendi kendine gerçekleşen. 2. Bir şeyin yaratılış düzeniyle çatışmama, tabiatına aykırı olmama durumu. 3. Doğa kanunlarına uygun; doğada varolduğu kabul edilen düzen ile uyum içinde olan. bkz. kendiliğindenlik.

Eşanlamlılar:
tabii, fıtri
« Sözlük İndeksine Dön