1. Bir topluluğa dahil üyelerin birbirlerine karşı olan davranış şekilleri, sahip oldukları roller, sorumluluk ve görevleri konusunda ya da sistem dışındaki şahıs ve topluluklarla girdikleri ilişkilerin kuralları ile doğabilecek sorunlar hakkında olumlu bir anlaşmaya varmaları. 2. Sosyal sistemin amaçlarına ulaşması için izlenecek metot, davranış ve eylem biçimi, görev ve sorumluluk dağılımı, sistemin amaçlarıyla uyuşan davranışların yönünü tayin eden kurallar ve elde edilecek sonuçlar üzerinde bütün üyelerin ya da çoğunluğun anlaşması. 3. İslam hukuk metodolojisinde, dört temel hüküm elde etme yönteminden biri. Buna göre, herhangi bir çağda, belirli bir konuda verilen bir şer’i hüküm üzerine İslam alimlerinin ve ümmetin ittifak etmesi, görüş birliği sağlaması durumunda, o uygulama ya da görüş kesinlik ve bağlayıcılık kazanır. bkz. Ku’ran, sünnet, kıyas.

Eşanlamlılar:
Mutabakat, İttifak, uzlaşı, uzlaşım, icma
« Sözlük İndeksine Dön